Czcigodni Księża,

Przekazujemy informację Instytutu Pamięci Narodowej, która wpłynęła do Kurii.

 

 

          Uprzejmie informuję, iż w dn. 1 stycznia 2019 r. weszła w życie Ustawa o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U.2018, poz. 2529), której myślą przewodnią jest „oddanie hołdu przeszłym pokoleniom, które swoją postawą oraz walką o niepodległą i suwerenną Ojczyznę walnie przyczynili się do wyzwolenia Narodu Polskiego”. Mając na uwadze godne zachowanie w narodowej pamięci poświęcenia tych pokoleń ustawodawca przewidział, że Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu będzie sprawował opiekę nad grobami weteranów, prowadził ich ewidencję oraz udzielał dotacji celowych i świadczeń pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z budową, utrzymaniem oraz remontem tych obiektów.

O wsparcie finansowe mogą występować zarówno rodziny będące dysponentem grobu, jak i fundacje, stowarzyszenia, kościoły, związki wyznaniowe, czy urzędy gminy.

          Zgodnie z Ustawą z dn. 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej realizację zadań, o których mowa w ww. Ustawie przypisano do Biura Upamiętnienia Walk i Męczeństwa. W celu wypełnienia nałożonej przez ustawodawcę misji związanej z pielęgnacją ww. mogił w pierwszej kolejności wynika potrzeba utworzenia ewidencji grobów weteranów.

          Prowadzona przez IPN ewidencja ma obejmować groby weteranów znajdujące się zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami. Do grobów weteranów zaliczać się mają mogiły osób walczących o odzyskanie niepodległości Polski lub w obronie niepodległości i granic suwerenności RP, biorących udział w wojnach, działaniach zbrojnych i niepodległościowych oraz powstaniach narodowych w okresie od 1768 r. do 1963 r., a także groby funkcjonariuszy cywilnych władz powstań narodowych, administracji podziemnego Państwa Polskiego w okresie wojny 1939-1945, członków władz i Rządu RP na uchodźctwie w latach 1939-1990, podziemnych niepodległych organizacji cywilnych w latach 1945-1956.

          Z uwagi na fakt, że zdecydowana większość mogił, w których spoczywają szczątki weteranów walczących o w pełni wolną i suwerenną Polskę położona jest na cmentarzach parafialnych, zwracam się do Księdza Biskupa z uprzejmą prośbą o powiadomienie księży proboszczów – administratorów cmentarzy na terenie diecezji radomskiej o fakcie, że powyższe mogiły od początku 2019 r. znajdują się pod opieką Państwa Polskiego, że Biuro Upamiętnienia Walk i Męczeństwa IPN zbiera informacje na ich temat (zarówno odziały IPN, jak i Centrala w Warszawie, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ).

          Jednocześnie przekazuję, że Biuro Upamiętnienia Walk i Męczeństwa IPN dochodzą pojedyncze sygnały o likwidacji grobów weteranów położonych na cmentarzach parafialnych. Głęboko wierzymy, że są to jedynie incydenty, a cytowana powyżej ustawa będzie gwarantem zachowania miejsc spoczynku naszych rodaków, którzy w chwili zagrożenia ryzykowali własne życie dla wolnej i niepodległej Polski.

                                                                     Z poważaniem

Dyrektor

Biura Upamiętnienia Walk i Męczeństwa

 

Adam Siwek

..............................................................................................

List Biskupa Radomskiego do Księży

Czcigodni Bracia w kapłaństwie!

 Ojciec Święty Franciszek rozpoczynając posynodalną Adhortację Apostolską skierowaną do młodych i całego Ludu Bożego, napisał: Chrystus żyje. (…) On żyje i chce, abyś żył! [CV 1]. Świadomość obecności Chrystusa, który pragnie żyć w nas i przez nas jest początkiem wspaniałej przygody, jaką jest wiara – ten piękny dar Ducha Świętego, jaki otrzymaliśmy i jakim zobowiązani jesteśmy dzielić się z innymi osobami.

Jeszcze wiele serc nie doświadczyło tego piękna wiary. Wiele młodych serc nie dokonało jeszcze odważnego wyboru pójścia za Chrystusem, który jest naszą nadzieją, jest najpiękniejszą młodością tego świata. [CV 1].

Za nami Światowe Dni Młodzieży w Panamie, podczas których stanowiliśmy mocną reprezentację, a wcześniej ważne wydarzenia w Radomskim Kościele, które dokonały się w 2018 roku. Były one wyrazem troski o młodych: Zimowy Apel Młodych, który zgromadził ponad 2000 młodych, wrześniowy Apel Młodych, który już po raz IX zgromadził ponad 5000 młodych. Powołanie Rady Młodzieżowej Diecezji Radomskiej, Centrów Duszpasterstwa Młodzieży wraz z ich Duszpasterzami. A potem 3 października i nasze kapłańskie czuwanie w intencji młodzieży i Synodu o młodych, który rozpoczynał się w Rzymie oraz to cudowne zjednoczenie w modlitwie wszystkich parafii naszej Diecezji w dniach 4-27 października, których pięknych finałem były Apele Młodych w Centrach. Uczestniczyło w nich niemal 10 000 osób. Było to piękne świadectwo wiary i piękny wyraz naszej kapłańskiej troski pasterskiej o ludzi młodych, którzy ciągle czekają na nasz kapłański zapał i entuzjazm.

Chciałbym Wam, Drodzy Księża, serdecznie podziękować i pogratulować zarazem wszystkich inicjatyw, Waszego zaangażowania i miłości do młodych i zarazem chciałbym Was zaprosić do ciągłej troski o ludzi młodych, szczególnie tych, którzy oddalili się od Kościoła. Nasza praca, nasze duszpasterstwo musi prowadzić ludzi młodych do przekonania, że Chrystus wszystko, czego dotknie, staje się młode, staje się nowe, napełnia się życiem [CV 1].

Podczas Mszy św. kończącej Światowe Dni Młodzieży w Panamie Ojciec Święty wołał do młodych, że młodzi nie są przyszłością, ale Bożym teraz (Homilia papieża Franciszka podczas Mszy św. Posłania na Campo San Juan Pablo II – Metro Park na zakończenie 34. Światowych Dni Młodzieży w Panamie – 27 stycznia 2019).

Myśląc o Bożym teraz młodych, zapraszamy ludzi młodych z całej Diecezji na wielkie święto młodości, którym staną się Diecezjalne Dni Młodych, trwające w dniach 14-16 czerwca br.

 

Organizacją Diecezjalnych Dni Młodych zajmuje się Diecezjalne Duszpasterstwo Młodzieży, które wraz z Radą Młodzieżową Diecezji Radomskiej oraz z wszystkimi Ruchami i Stowarzyszeniami gromadzącymi ludzi młodych, przygotują to spotkanie.

Miejscem spotkania będzie Muzeum Wsi Radomskiej, które również jest Współorganizatorem wydarzenia. Mamy piękny przykład współpracy z Muzeum przy okazji Dni w Diecezji i spotkania Posmakuj Polski. Również ze względów logistycznych i ze względów bezpieczeństwa wybraliśmy tę lokalizację, także biorąc pod uwagę dogodny dojazd do Stolicy Diecezji.

Organizowane po raz pierwszy w naszej Diecezji Diecezjalne Dni Młodych będą częścią obchodów XXXIV Światowego Dnia Młodzieży i będą przeżywane pod hasłem zaproponowanym przez Papieża Franciszka: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego” (Łk 1,38).

Program Dni Młodych zawiera spotkania modlitewne, konferencje, świadectwa, wieczorne spotkania w kościele, warsztaty i zajęcia rekreacyjne. Nasz wspólny czas ubogacą występy zespołów muzycznych. Wystąpią: Łukasz Wieczny Wieczorek, Jak Najbardziej, Good God, Full Power Spirit.

Uczestnicy Dni Młodych będą mogli wziąć udział w 19. warsztatach tematycznych, m.in.: filmowych, fotograficznych, gier i zabaw rekreacyjnych, kulinarnych, liturgicznych, medycznych, muzycznych, perkusyjnych, tanecznych, wokalnych, wolontariatu, teatralnych, motywacyjno – profilaktycznych. Podczas trzydniowego spotkania będą także realizowane projekty: „Znajdź pomysł na siebie”, kurs pierwszej pomocy oraz kurs samoobrony oraz wiele innych wydarzeń, na które złożą się m.in.: pokaz filmowy, przedstawienie teatralne, gra miejska – rywalizacja grup oraz spotkania z ciekawymi gośćmi.

W przepięknym drewnianym kościele pw. św. Doroty nieprzerwanie będzie można adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Centralnym zaś punktem każdego dnia będzie Eucharystia i Uwielbienie.

Diecezjalne Dni Młodych zakończą się w niedzielne w południe Mszą św. pod przewodnictwem Księdza Biskupa Piotra. A po Mszy św. rozpocznie się Festyn Rodzinny, na który zapraszamy przede wszystkim rodziców i rodziny młodych, którzy będą uczestniczyli w Dniach Młodych oraz wszystkich diecezjan.

Rodzinne spotkania, atrakcje dla dzieci, wspólne biesiadowanie oraz koncert Arki Noego, to wszystko będzie pięknym świętowaniem Dnia Pańskiego.

Już dziś pragnę podziękować Samorządom, Służbom, Stowarzyszeniom i Kołom Gospodyń Wiejskich za zaangażowanie i troskę o młodych. W prace organizacyjne zaangażowały się już samorządy: Miasta Radomia, Zwolenia, Gozdu, Skaryszewa, Mirowa, Wierzbicy, Kowali, Potworowa, Przysuchy, Sławna (wyraziły chęć współpracy i pomocy finansowej).

Do udziału w Diecezjalnych Dniach Młodych zapraszam młodzież całej Diecezji: uczniów ostatnich klas szkół podstawowych, ostatnich klas gimnazjów oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych, a także studentów, służbę liturgiczną, młodzież zrzeszoną w KSM, Ruchu Światło-Życie, członków scholi i zespołów muzycznych oraz innych młodzieżowych grup parafialnych. Szczególne zaproszenie kieruję do młodzieży, która w tym roku przyjęła lub przyjmie sakrament bierzmowania. Udział w spotkaniu potwierdziła również młodzież z Włoch (Genua) i Węgier (Seged). Serdecznie zapraszam do udziału w Dniach Młodych księży, siostry zakonne, katechetów i opiekunów świeckich z grupami młodzieży.

W najbliższym czasie takie zaproszenie zostanie skierowane za pośrednictwem Księży do wszystkich młodych oraz do dyrektorów szkół. Także w najbliższym czasie za pośrednictwem Duszpasterzy Centrów i ich przedstawicieli w Radzie Młodzieżowej roześlemy ankietę dotyczącą duszpasterstwa młodzieży i służby liturgicznej w parafii. Posłuży nam ona do opracowania stanu duszpasterstwa młodzieży w naszej Diecezji podczas II Diecezjalnego Forum Młodzieży, które odbędzie się 14 września br. w Starachowicach.

Drodzy Bracia Kapłani

Niech to piękne święto będzie doskonałą okazją do okazania naszej troski o młode pokolenie o jego „dziś” i o jego „jutro”.

Pragnę zakończyć również słowami Papieża Franciszka: Kiedy musimy pomóc drugiemu rozpoznać ścieżkę jego życia, pierwszą powinnością jest słuchanie go.

Życzę wszystkim odwagi w słuchaniu Boga i ludzi, szczególnie tych młodych.

Z pasterskim błogosławieństwem

Biskup Henryk Tomasik

 

................................................................................................

 

Komunikat Biskupa Radomskiego

 

Drodzy Siostry i Bracia

Ojciec Święty Franciszek rozpoczynając posynodalną Adhortację Apostolską skierowaną do młodych i całego Ludu Bożego, napisał: Chrystus żyje. (…) On żyje i chce, abyś żył! [CV 1]. Myśląc o Bożym teraz młodych – jak mówi Ojciec Święty Franciszek - zapraszamy młodzież z całej Diecezji na wielkie święto młodości, którym staną się Diecezjalne Dni Młodych, trwające w dniach 14-16 czerwca br.

Program Dni Młodych zawiera spotkania modlitewne, konferencje, świadectwa, wieczorne spotkania w kościele, warsztaty i zajęcia rekreacyjne. Nasz wspólny czas ubogacą występy zespołów muzycznych. Wystąpią: Łukasz Wieczny Wieczorek, Jak Najbardziej, Good God, Full Power Spirit.

Uczestnicy Dni Młodych będą mogli wziąć udział w 19. warsztatach tematycznych, m.in.: filmowych, fotograficznych, gier i zabaw rekreacyjnych, kulinarnych, liturgicznych, medycznych, muzycznych, perkusyjnych, tanecznych, wokalnych, wolontariatu, teatralnych, motywacyjno – profilaktycznych. Podczas trzydniowego spotkania będą także realizowane projekty: „Znajdź pomysł na siebie”, kurs pierwszej pomocy oraz kurs samoobrony oraz wiele innych wydarzeń, na które złożą się m.in.: pokaz filmowy, przedstawienie teatralne, gra miejska – rywalizacja grup oraz spotkania z ciekawymi gośćmi.

W przepięknym drewnianym kościele pw. św. Doroty nieprzerwanie będzie można adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Centralnym zaś punktem każdego dnia będzie Eucharystia i Uwielbienie.

Serdecznie zapraszam młodzież całej Diecezji, a szczególnie te osoby, które w tym roku przystępują do Sakramentu Bierzmowania. Serdecznie zapraszam do udziału w Dniach Młodych także księży, siostry zakonne, katechetów i opiekunów świeckich z grupami młodzieży.

Z pasterskim błogosławieństwem

Biskup Henryk Tomasik

 

 .....................................................................................................................

 

Czcigodni Księża!

W nawiązaniu do Listu Księdza Biskupa podaję kilka ważnych informacji dotyczących organizacji Diecezjalnych Dni Młodzieży.

 

1.  W Diecezjalnych Dniach Młodzieży mogą uczestniczyć ludzie młodzi pomiędzy 14 a 25 rokiem życia. Jeżeli w spotkaniu chcieliby uczestniczyć starsi, to na wyraźną prośbę księdza, ale tak, aby nie przekraczali 30 roku życia.

2.  Elektroniczne zapisy uczestników na stronie www.mlodziradom.pl, tylko przez parafię! Młodzi zgłaszają się do swego księdza, a on następnie rejestruje uczestników w systemie.

3.  Na spotkaniu z duszpasterzami Centrów został ustalony koszt uczestnictwa w DDM i wynosi on 60 zł (50 zł uczestnik, 10 zł parafia).

4.  Zapisy na DDM rozpoczną się 6 maja i trwać będą do 2 czerwca br.

5.  Uczestnicy Dni Młodych wybierają dwa spośród warsztatów tematycznych.

6.  Rodzice osób niepełnoletnich przekazują opiekunowi grupy oświadczenie dotyczące osoby niepełnoletniej oraz zgody na ewentualne zabiegi medyczne. Uwaga! Jest ono wymagane w odniesieniu do osób niepełnoletnich, celem udzielania im specjalistycznej pomocy lekarskiej. Dlatego już teraz prosimy opiekunów, aby zaświadczenia rodziców mieli zawsze przy sobie.

7.  Bardzo proszę o zapoznanie się z regulaminem spotkania (w załączniku).

8.  Dnia 6 maja br. o godz. 19.30 na spotkaniu Duszpasterze Centrów otrzymają materiały promocyjne (plakaty, ulotki), które będą do rozprowadzenia po parafiach.

9.  Koordynatorzy poprzez Księży Dziekanów dostarczą do każdej parafii imienną ankietę, którą prosimy wypełnić i dostarczyć do Księdza Dziekana swego Dekanatu. Ankieta dotyczy duszpasterstwa młodzieży i służby liturgicznej w parafii.

ks. dr Mariusz Wilk

Diecezjalny Duszpasterz Młodzieży i Duszpasterz Akademicki

 

*****

 

REGULAMIN

Diecezjalnych Dni Młodych

 

§1

Uczestnik Dni Młodych jest zobowiązany do:

a)   Przestrzegania i zastosowania się do poleceń organizatorów Dni Młodych.

b)   Znajomości i przestrzegania regulaminu Dni Młodych, i miejsc zakwaterowania.

c)    Przestrzegania zasad kulturalnego zachowania i godnego reprezentowania parafii.

d)   Bezwzględnego, poprzedzającego wyjazd poinformowania opiekuna wyjazdu o ewentualnych chorobach, dolegliwościach i związanych z nimi zaleceniach lekarza oraz zażywanych lekach.

e)    Aktywnego uczestnictwa w programie Diecezjalnych Dni Młodych zorganizowanym przez organizatorów oraz nie oddalania się od grupy i nie opuszczania miejsca zakwaterowania bez uzyskania zgody opiekuna.

f)     Dbałości o posiadane i powierzone mienie oraz sprzęt nie będący własnością uczestnika lub stanowiący wyposażenie obiektu. Wszelkie koszty wynikające ze zniszczeń dokonanych przez uczestnika ponosi sam uczestnik, bądź jego prawni opiekunowie.

g)    Dostarczenia opiekunowi grupy, we wskazanym przez niego terminie, zgody ustawowych opiekunów uczestnika na udział w Dniach Młodych oraz ich oświadczenia o wyrażeniu zgody na udzielenie pomocy lekarskiej w przypadku zaistniałej potrzeby.

 

Uczestnika Dni Młodych obowiązuje:

·       całkowity zakaz palenia tytoniu, posiadania i spożywania alkoholu oraz jakichkolwiek innych środków odurzających;

·       przestrzeganie godzin ciszy nocnej w miejscu zakwaterowania;

·       utrzymywanie czystości w miejscu zakwaterowania i trwania spotkania;

·       przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny;

·       dbałość o utrzymanie porządku w miejscach użyteczności publicznej, a także troska o środowisko naturalne;

·       przestrzeganie zasad współżycia społecznego i udzielanie pomocy koleżeńskiej.

 

§2

Noclegi uczestników Dni Młodych nie będą koedukacyjne. Każda z grup uczestników, w której znajdą się dziewczęta i chłopcy, bez względu na ilość osób w grupie, jest zobowiązana posiadać zarówno opiekuna płci damskiej, jak i męskiej, tak, aby był możliwy podział uczestników na grupy noclegowe damskie i męskie.

 

§3

1)   W przypadkach naruszania postanowień niniejszego regulaminu przez uczestnika Diecezjalnych Dni Młodych zostaną wobec niego wyciągnięte konsekwencje zgodnie z prawem, włącznie z możliwością powiadomienia odpowiednich osób i służb.

2)   W sprawach nieobjętych niniejszym regulaminem stosuje się powszechnie obowiązujące przepisy prawa oraz Regulamin Muzeum Wsi Radomskiej

 

§4

 

Regulamin Diecezjalnych Dni Młodych wchodzi w życie w Radomiu w dniach 14-16 czerwca 2019 r. 

 

 

ks. kan. Henryk Pachucy

zmarł w dniu 20 kwietnia 2019 r.

ostatnio mieszkaniec Domu Księży Seniorów w Radomiu.

Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie …

 

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w środę, 24 kwietnia 2019 r., o godz. 11.00, w kościele p.w. św. Wawrzyńca w Sieciechowie. Przewodniczył bp Henryk Tomasik. Kazanie wygłosił ks. prof. Jacek Kucharski. Po Mszy św. pochowanie ciała na miejscowym cmentarzu.
Ks. kan. Henryk Pachucy urodził się 15 września 1931 r. w Sieciechowie. Święcenia kapłańskie przyjął 30 maja 1954 roku. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafiach: Cerekiew, Starachowice – Świętej Trójcy, Wysoka, Ostrowiec Świętokrzyski – św. Michała Archanioła, Opoczno – św. Bartłomieja. Jako proboszcz duszpasterzował w parafiach: Węgrzyn, Mniszek. Od roku 1996 mieszkał w Domu Księży Seniorów. W tym czasie przez kilka lat dojeżdżała do par. Białobrzegi i duszpastersko pomagał w niedziele i święta, za czasów ks. Stefana Kowalczyka (pochodzili z tej samej parafii) i ks. Artura Hejdy. 

 

KAZANIE NA POGRZEBIE

KS. KAN. HENRYKA PACHUCEGO

Sieciechów, 24 kwietnia 2019 r.

Księże Biskupie Henryku, Pasterzu naszej diecezji, Księże Infułacie Stanisławie, Czcigodni Kapłani z  Dyrektorem Domu Księży Seniorów Mariuszem i Dziekanem dekanatu czarnoleskiego Augustynem, Siostry Zakonne, Najbliższa Rodzino zmarłego śp. Ks. kan. Henryka Pachucego, Mieszkańcy Sieciechowa żegnający Waszego Ziomka, wszyscy obecni żałobni słuchacze,

Ty nie umarłeś, lecz tylko zaszedłeś jak słońce. Nie płaczemy po Tobie, jak po kimś, kto jest umarły, lecz po kimś, kto się przed nami ukrył. Nie szukamy Ciebie pomiędzy umarłymi, lecz pośród błogosławionych nieba.

1.   Wschód słońca

To wyznanie wiary w zmartwychwstanie umarłych Teodoreta z Cyru staje dzisiaj przed nami jako motto naszego pożegnania z ks. kan. Henrykiem Pachucym. Życie człowieka - jak słusznie zauważył cytowany przed chwilą Teodoret - można porównać do wschodzącego i zachodzącego słońca. W życiu śp. ks. kan. Hernyka Pachucego jego wschód rozpoczął się w Sieciechowie, kiedy przyszedł na świat 15 września 1931 r. w rodzinie Aleksandra i Stanisławy z domu Zapora. To tu,     w parafialnym kościele w 1941 r., przyjął Pierwszą Komunię Świętą. Szkołę Podstawową w Sieciechowie-Mieście ukończył w 1944 roku. W 1945 r. rozpoczął naukę w Gimnazjum Ogólnokształcącym w Kozienicach, gdzie mieszkał na stacji u państwa Szydłowskich i Kusych. Gimnazjum ukończył w 1947 r. i podjął dalszą naukę w Niższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. W 1949 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. W opinii ks. proboszcza do rektora seminarium możemy odnaleźć notatkę, że Henryk „lubi czytać literaturę, i interesuje się historią”. Święcenia diakonatu przyjął 8 grudnia w 1953 roku. W czasach seminarium serdeczną przyjaźnią otaczali go ziomkowie sieciechowscy: Stanisław Kowalczyk i Stefan Kowalczyk.

2.   Zenit słońca

        Słońce, które wzbija się na horyzont, staje się coraz silniejsze, aby w południe osiągnąć swój zenit. Dla ks. kan. Henryka był to moment święceń kapłańskich, które otrzymał z rąk ks. bpa. Jana Kantego Lorka 30 maja 1954 roku. Pełen  zapału z radością przyjął informację o pierwszej placówce wikariuszowskiej w parafii św. Stanisława bp i męczennika w Cerekwi k. Radomia. Następnie kolejno były wikariaty w parafii św. Trójcy w Starachowicach, św. Mikołaja w Wysokiej, św. Michała Archanioła w Ostrowcu Świętokrzyskim i św. Bartłomieja w Opocznie. A potem przyszło pierwsze probostwo w parafii NMP Królowej Świata w Węgrzynie i św. Jana Chrzciciela i św. Stanisława Kostki w Mniszku. To tam w kolejnych parafiach zrealizowały się najpełniej w Twoim życiu słowa kapłana poety Jana Twardowskiego:

Jaka to radość pomagać, dźwigać, biec do chorego z wywieszonym językiem, własne swe serce nieść jak gorączkę, rozdawać, i wciąż się czuć bezradnym, być niczym, by Pan Bóg mógł działać, wszystko jest wtedy kiedy nic dla siebie.

  Pamiętam majową niedzielę,  kiedy ks. kan. Stefan Kowalczyk, po obowiązkach  w parafii, powiedział, że pojedziemy do Mniszka. Chciał Cię odwiedzić. Dla mnie była to okazja, aby Cię lepiej poznać. Ugościłeś nas bardzo serdecznie. Był to wspaniały rosół. Dobrze wiedziałeś, że Stefcio bardzo go lubi. Budowała mnie wtedy wasza kapłańska i ziomkowska przyjaźń.  Przygotowując książkę o ks. kan. Stefanie Kowalczyku, znalazłem kilka Waszych wspólnych fotografii                         z przeżywanych w Sieciechowie kleryckich wakacji. Uśmiechałeś się, jak przypominałem Ci słowa księdza Stefcia, który mówił do mnie: „Heniek to bardzo zdolny i inteligentny ksiądz”. Nie kryłeś wtedy radości i trosk związanych z duszpasterską pracą w parafii. Jako człowiek wiary i kapłan wiedziałeś o głębi i prawdzie słów psalmisty: Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną i zamieszkam           w domu Pana po najdłuższe czasy (Ps 23,6). W 1996 roku ks. bp Edward Materski, który przyznał ci godność kanonika, dziękował za 18 lat gorliwej pracy w parafii Mniszek. Ale tym samym odpowiedział na Twoją prośbę o zwolnienie Cię
z obowiązków proboszcza parafii i pozwolenie na zamieszkanie w Domu Księży Seniorów w Radomiu.

3.   Zachód słońca

        I przyszedł czas, kiedy Twoje życie zaczęło się chylić jak słońce ku zachodowi. Powtarzałeś za natchnionym autorem Księgi Lamentacji: Przepadła moja moc (Lm 3,18). Przyszedł czas choroby i ludzkiego cierpienia. Czas,  który oddawał dobrze prawdę psalmisty, gdy mówił: Miarą naszego życia jest lat siedemdziesiąt, osiemdziesiąt gdy jesteśmy mocni, a większość z nich to trud
i marność, bo szybko mijają, my zaś odlatujemy
(Ps 90, 10). Tobie Bóg pozwolił przeżyć lat 88, w tym 65 w kapłaństwie. Niech Mu będą  za to dzięki. Patrząc zatem na przeżyte lata, okazałeś się „biblijnym mocnym”. Przeżyte w Domu Księży Seniorów ostatnie 23 lata Twojego kapłańskiego życia nie okazały się daremne. Przez blisko 10 lat, dopóki pozwalały siły, przyjeżdżałeś do Białobrzegów na święta i niedziele, żeby służyć posługą konfesjonału. Zapraszał Cię do naszej parafii śp. ks. kan. Stefan Kowalczyk, a potem obecny dzisiaj przy Twojej trumnie aktualny proboszcz ks. kan. Artur Hejda. Obydwaj bardzo cenili sobie Twoją pomoc. Sam słyszałem, jak parafianie białobrzescy mówili: „Jest czerwona skoda, jest nasz spowiednik”. Ustawiali się do ciebie w kolejkach, by otrzymać kapłańskie rozgrzeszenie. Dołączyłem również do nich i ja sam. Bardzo dziękuję Ci za Twoją dyspozycyjność, każde kapłańskie rozgrzeszenie. A potem długie rozmowy, kiedy dzieliłeś się swoim kapłańskim doświadczeniem. Prosiłeś o książki dotyczące dziejów Kościoła. Twoja historyczna pasja nie opuszczała Cię do końca. Żaliłeś się ostatnio. Nie mogę już czytać. Oczy się bardzo męczą.
Z trudem przychodziło już czytać małe litery brewiarzowych psalmów. Na Twoim stole zawsze leżał wymodlony czasem Liturgii Godzin brewiarz. To bardzo mnie budowało. Trzy lata temu przy naszym kolejnym spotkaniu usłyszałem prośbę: „Księże Profesorze, bardzo proszę o pogrzebowe kazanie”. Po ludzku zaskoczony, odpowiedziałem: „Jeśli Pan Bóg pozwoli”. Pozwolił. Trudno zapomnieć Twoich spacerów wokół seminarium w berecie, czarnej kurtce, którą bardzo lubiłeś, laską i różańcem w ręku. W Twoich oczach było widać radość, ale i wiele pytań, które stawiałeś sobie, rozważając kolejne tajemnice różańca. Byłeś człowiekiem wielkiej kultury i taktu. Tak wspominają Cię ludzie i kapłani Domu Księży Emerytów. W tym zachodzie Twego kapłańskiego życia nigdy nie opuściła Cię nadzieja biblijnego Hioba: Ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. Potem me szczątki skórą odzieje i oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę (Hi 19,25-27a). Nasze ostatnie spotkanie miało miejsce w sobotę przed Palmową Niedzielą.. Pożegnałeś się jak zwykle serdecznie i podziękowałeś, za zapewnienie, że po powrocie ze świąt odwiedzę Cię ponownie.  Tylko Bóg wiedział, że oto rozpoczynał się Twój ostatni ziemski Wielki Tydzień. Przeżywałeś go, nie bez trudu, doświadczając ludzkiej słabości
i ograniczeń. I przyszedł po Ciebie Pan, Ten ze śladami męki i zmartwychwstały. A  gdy Kościół w Wielką Sobotę przygotowywał się do obchodów Wigilii Paschalnej, by po raz kolejny wyśpiewać radosny hymn „Exultet”, Ty śpiewałeś go już po tamtej stronie życia, wpatrzony za św. Pawłem w  Nieśmiertelnego Króla wieków, któremu cześć i chwała przez wszystkie wieki wieków (1 Tm 1,17).  Tego, który Cię zaprosił, abyś poszedł za Nim i poświęcił Jemu i Jego boskiemu dziełu swoje jedyne ziemskie życie.

4.   Testament

Drogi Księże Kanoniku Henryku,

Dziś spełnia się Twój testament. Według Twojej woli, nad trumną przemawia kapłan, któremu przez ostatnie lata pobytu w Domu Księży Emerytów służyłeś posługą spowiednika. Prosiłeś, abym wygłosił homilię na Twoim pogrzebie. Wypełniam dzisiaj Twoją prośbę, dziękując Ci za tak wielkie zaufanie.

Liturgię Słowa wypełniły Twoje ulubione teksty zaczerpnięte z Pisma Świętego, które często przywoływałeś, żegnając i odprowadzając na cmentarz Twoich wiernych: z Listu św. Pawła do Rzymian i z 14 rozdziału Janowej Ewangelii. Ty wierzyłeś, że: Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy na dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana (Rz 14,7-8). Bliskie Ci były słowa Jezusa skierowane do Jego uczniów w godzinie rozstania: Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga ? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce (J 14 1-2.6).

Dziś w godzinie pożegnania stoją przy Twojej trumnie: ks. bp Henryk Tomasik, ordynariusz diecezji, ks. infułat Stanisław Kowalczyk, Twój krewny, bracia-kapłani z Domu Księży Emerytów z dyrektorem ks. Mariuszem, kapłani dekanatu czarnoleskiego z dziekanem ks. kan. Augustynem Rymarczykiem, kapłani diecezji radomskiej i sandomierskiej,  siostrzenica Alicja i siostrzeniec Stanisław z rodziną, Andrzej z rodziną, bratanice: Bożena i Teresa z rodzinami, wierni z parafii Węgrzyn i Mniszek.

Pogrzebiemy Twoje ciało uroczyście, z miłością i czcią, jak uczynił to biblijny Tobiasz ze swymi rodzicami (por. Tb 14,11-12) i Józef z Arymatei z ciałem Jezusa (por. J 19,38). I czynić będziemy żałobę jak po jedynaku (por. Am 8,10). Twoje ciało spocznie tam, gdzie zawsze marzyło o tym Twoje kapłańskie serce, tutaj w Sieciechowie,  w grobie Twoich kochanych rodziców: Aleksandra
i Stanisławy. Będziemy przychodzić na Twój grób, aby wpatrując się w krzyż Chrystusa wpisany w Twoją mogiłę, myśleć o zmartwychwstaniu. To przecież Chrystus, który Cię wezwał po imieniu i powołał do kapłaństwa jako pierwszy, mówiąc o sobie, że będzie znakiem proroka Jonasza (por. Mt 12,40), udokumentował głoszoną przez siebie prawdę, że ziarno rzucone w ziemię tylko dzięki temu, że obumiera, może zazielenić się nowym życiem.

Drogi Księże Kanoniku Henryku,

Za autorem brewiarzowego hymnu głęboko wierzyłeś, że: Wszystko przeminie, gdy nadejdzie wieczność, Wiara się skończy, a nadzieja spełni; Miłość zostanie… (z Hymnu modlitwy przedpołudniowej, IV tydzień psałterza) i chociaż nikt, jak napisze Ignazio Larranaga- nie powrócił z tamtego świata,
a umierający milkną (…) po tamtej stronie jest prawdziwe Życie
.

Ty nie umarłeś, lecz tylko zaszedłeś jak słońce. Nie płaczemy po Tobie, jak po kimś, kto jest umarły, lecz po kimś, kto się przed nami ukrył. Nie szukamy Ciebie pomiędzy umarłymi, lecz pośród błogosławionych nieba (Teodoret z Cyru). Do zobaczenia w wieczności. Requiescat in pace. Amen.

 

Ks. kan. Jacek Kucharski